Vroeger en nu: ‘over Kanjertrainingen en Safety First’

1 0

Zondag zat Nederland massaal aan de buis gekluisterd voor het tweede seizoen van De Luizenmoeder. Nancy als brandalarm en een luizenvader die zijn oerdriften niet in de hand heeft waren slechts twee ingrediënten die vier miljoen mensen thuis hielden.

Het ‘onderzoekend leren’, ‘veilig vingeren’ en ‘safety first’ zijn terug op de buis, maar ook in het hedendaagse onderwijs kom je het tegen.

De ouders uit ‘De Luizenmoeder’ lijken de kinderen van de jaren ‘80 en ‘90 te zijn. Dé tijd dat we nog lesmethodes hadden als ‘Geobas’ voor Aardrijkskunde, weeksluitingen hadden – in de vorm van optredens door klassen én klassenouders nog geen vog nodig hadden.

Het gedrag van de Moedermaffia uit de Klimop is al eerder omschreven. Zoals ik al zei: de som ‘kind jaren ‘90 + gedrag van toen + her en der wat bijschaving = de ouder van nu’. Klinkt cynisch, maar het is zo.

Maar omdat we het over het onderwijs hebben, nu even terug on topic. Wat was er namelijk toen anders dan nu? Een link tussen de karikaturen uit eerdergenoemde televisieserie en het onderwijs van toen.

‘Onderzoekend leren? Kun je dat eten?’

Leren door onderzoek te doen. Of was het nou ‘onderzoeken en leren?’ In de jaren ‘90 gingen we weleens op schoolreisje of excursie. Dat zou je kunnen vertalen naar ‘onderzoekend leren’. Neeltje Jans is de excursie die me het meest is bijgebleven. Oh, die was van de middelbare… Kun je nagaan.

‘Kanjertraining? We zijn allemaal kanjers’

Je hebt leerlingen die aan het eind van de rit ‘sky high’ gaan én je hebt leerlingen die om welke reden dan ook hulp nodig hebben. Bijvoorbeeld met pesten en weerbaarheid. Welgeteld op twee basisscholen (ik heb er drie gehad door verhuizingen), is er volop aandacht besteed aan het fenomeen. De één door individuele gesprekken (en doordat het pesten ineens omsloeg naar populair worden), de ander door een anti-pestproject. We waren allemaal kanjers. Daar hadden we geen kanjertraining voor nodig.

‘Safety First is iets van de laatste jaren’

Het hebben van een vog, brandoefeningen en andere maatregelen om de veiligheid van het kroost te garanderen, was in de jaren ‘90 nog niet zo ‘im frage’. Immers, de ouders die vaak betrokken waren bij het onderwijs van hun kind, waren ook in dusdanige staat dat je ze niet zou aanzien voor criminelen. Toch is de stap helemaal zo gek nog niet om de vog in te voeren; je zal inderdaad maar een gek hebben rondlopen… Mensen als Robert M. en Michael P. bewijzen dat het helaas moet.

Het onderwijs moet zich blijvend blijven verbeteren, maar met al die trainingen en veiligheidsmaatregelen kun je ook doorslaan. Want uiteindelijk moeten die kiddo’s het toch zelf doen…

Disclaimer: deze blog is geschreven door iemand die content maken als vak heeft en niet door iemand die het leraar zijn als vak heeft. Deze blog is dan ook geschreven met een zeer vette knipoog 😉

Geef een reactie